Touché

Auteur Bart Demyttenaere heeft al meer dan veertig boeken op zijn naam staan. Maar zijn jongste worp is zonder twijfel zijn meest persoonlijke. Want voor "Mijn Congo, een familiegeschiedenis" keerde Demyttenaere terug naar het land waar hij geboren is, en zijn hart verloren heeft. Hij groeide op in Limburg, maar trok in 1986 als leerkracht naar de uitgestrekte ex-kolonie.

Wim Claeys is muzikant en bekende Gentenaar. De folkmuziek die hij leerde kennen in Zweden, liet hem nooit meer los.

Joke Van Leeuwen is een grande dame van de Nederlandse literatuur. Ze veroverde eerst kinderharten met prachtige jeugdboeken, maar won ook prijzen voor haar romans voor volwassen. Ze was de hoofdgast van de live-uitzending van Touché op de Antwerpse Boekenbeurs.

Merho bouwde een fantastische carrière uit door een modaal gezin een hele hoop avonturen te laten beleven. In 'Touché' praatte hij over zijn Kiekeboes en over zijn inspiratiebronnen.

Vincent Stuer is gepokt en gemazeld in de nationale en Europese politiek. Nu is hij woordvoerder van de Europese fractie van de Nederlandse partij D66.

Lieve Joris is schrijfster, haar boeken vinden een trouw publiek. Ze werd vooral bekend om haar reisverslagen, die je op een literair-journalistieke manier onderdompelen in verre landen.

Met ‘Kom van dat dak af’ schreef de Nederlandse zanger Peter Koelewijn een nieuw Wilhelmus. Het nummer werd vier keer uitgebracht, en vier maal werd het een hit. Tot in de Filipijnen toe. In 'Touché' blikte hij terug op een lange carrière.

Lieke Marsman is dichter en klimaatactiviste. Ze brak op jonge leeftijd door. Ze kreeg op de dag van de gemeenteraadsverkiezingen, waar ze zo naar uitkeek, te horen dat ze kanker had.

Jeugdtherapeute Ingrid De Jonghe is de oprichter van TEJO. Daar kunnen jongeren met problemen anoniem terecht om hun verhaal te doen en hulp te krijgen.

Ivo Van Hove is toneelregisseur. Hij woont en werkt in Amsterdam. Onder zijn leiding boorde Toneelgroep Amsterdam (dat nu voort gaat onder de naam Internationaal Theater Amsterdam) een groot en divers publiek aan.

Als architect Stéphane Beel ontwerpt, doet hij dat ‘s nachts. In een restaurant, samen met zijn medewerkers, te midden van de drukte, tussen de flessen wijn. Maar in zijn werk zie je geen spoor van die drukte terug.

Stefaan Degand is acteur. Hij volgde een opleiding bij Studio Herman Teirlinck, waar Jan Decleir al snel een grote fan van hem werd. Hij werd bekend bij het grote publiek met ‘De Ronde’ van Jan Eelen. Als je hem zelf laat kiezen, staat hij liever op de planken, maar hij was de voorbije jaren ook te zien in tal van televisieseries (‘Albert II’, ‘Clan’, ‘De Biker Boys’).

Zwangere Guy is de zanger van het hiphopcollectief Stikstof. Zij waren de eerste Brusselse band die in het Nederlands rapten. Intussen is Zwangere Guy ook begonnen aan een solocarrière.

Marlies Dekkers is een Nederlandse modeontwerpster die internationaal doorbrak met haar lingerielijn 'Undressed'. Dit jaar viert ze haar vijventwintig-jarig bestaan.

Michel Krielaars is Chef Boeken van NRC Handelsblad en ook kenner van Rusland. Hij werkte en woonde ruim vijf jaar als correspondent in Rusland. Hij is gefascineerd door het mysterie van de Russische ziel en door het werk van Tsjechov.

Hautekiet is nog één week te horen op Radio 1 en dan stopt Jan met zijn programma. Over een paar maanden gaat hij met pensioen na een carrière van 40 jaar bij de radio. Hij was één van de oprichters van Studio Brussel, presenteerde het legendarische "Hallo Hautekiet" en werd er later zelfs baas.

Voormalig journaliste en schrijfster Misjoe Verleyen maakt Mei '68 van dichtbij mee. Ze studeerde geschiedenis in Leuven, nam deel aan betogingen en aan lange nachtelijke discussies. En ze schreef haar thesis over de vernederlandsing van de Leuvense universiteit. Na haar studies gaf ze een tijdlang les en werd later journaliste bij Knack, in navolging van haar broers Frans en Karel Verleyen.

Kirs Merckx stond samen met Ludo Martens aan de wieg van de partij AMADA, dat later de PVDA werd. Hij richtte een jaar later de eerste praktijk op van Geneeskunde voor het Volk, waar eerstelijnszorg gratis was en nog altijd is.

Mei '68 was vooral een mannenzaak. De vrouwen speelden tijdens de studentenrevolte weinig of geen rol. Dat veranderde pas met Dolle Mina. Die beweging ontstond in Amsterdam bij het begin van de jaren '70 en waaide snel over naar ons land. Chantal De Smet richtte Dolle Mina Gent op en stond mee aan de wieg de eerste Vrouwendag in Brussel in 1972.

Paul Goossens. Hij werd later hoofdredacteur bij De Morgen, de eerste onafhankelijke en progressieve krant in Vlaanderen.

De Belgische kunstenaar Patrick Van Caeckenbergh is een bijzondere man met erg apart werk. Recent schonk hij zijn atelier aan het Museum voor Schone Kunsten Gent. Het heeft de vorm van een sigarenkist. Met daarin een verzameling curiosa als resultaat van bijna 20 jaar klasseren, inventariseren, studeren.

Othman El Hammouchi is eerstejaars student Wiskunde aan de VUB en noemt zichzelf traditioneel conservatief. Daar heeft hij over nagedacht want twee jaar geleden won hij de Belgische Filosofie Olympiade met een traktaat over Oorlog en Vrede.

Beeldend kunstenaar Sofie Muller pleit voor meer sensitiviteit in onze samenleving. Voor haar beeldhouwwerken gebruikt ze bewust gekwetste en gehavende stenen zoals albast. "Net als de menselijke huid is het redelijk kwetsbaar. Mensen vinden soms hun eigen kwetsuren terug in een beeld."

Pieter Adriaens is hoogleraar filosofie aan de KU Leuven. Hij doet onder meer onderzoek naar de geschiedenis en filosofie van de psychiatrie.

Ze werd voor haar essay 'Melancholie van de onrust' genomineerd voor de Socrateswisselbeker. In dat essay pleit ze ervoor om opnieuw meer melancholie toe te laten in het leven. Volgens Hermsen is de melancholische mens pessimistischer van aard, maar ook minder egocentrisch.