MISCHA!

Ze legt uit waarom we - zijzelf ook - ons als verongelijkte pubers gedragen, hoe bijzonder Kees Boeke was, waarom sorry zeggen soms zo leeg is en wat het effect is van te snel oordelen. Trouwens, wat zou het geweldig zijn als je pas een dag later op een tweet zou kunnen reageren!

Het begint bij iets vreemds wat hem opvalt, een onderbuikgevoel dat er iets niet klopt en vervolgens moet hij weten hoe het precies zit. Onrecht bestrijden, dat drijft hem. En gelijk krijgen, dat ook. 

Zijn liefde voor taal zorgde ervoor dat hij zich anderhalf jaar geleden in het dossier genderidentificatie vastbeet. 'Anders zijn wordt gemedicaliseerd en behandeld op een manier die onomkeerbaar is'. En wat komt er eerst: taal of verandering?

We spraken over identiteit, verbinden en over het belang van het vinden van de juiste woorden: 'Als je het verdriet de woorden geeft die het verdient, dan geef je het een bestaan, een plek, waardoor die pijn kan helen.'

Echt boos zijn, dat vindt hij een ge-wel-dig gevoel. En hij windt zich regelmatig op: over klagende boeren, gekkies op Twitter, prutsers in het algemeen: 'en het worden er ook steeds meer'. We eindigen positief: met een hartverwarmende ode aan de paarse humus.

Ze spreekt zich uit, omdat ze ervan overtuigd is dat het zin heeft. Want er is nog veel te veranderen: afrekenen met de stereotyperingen en het bevorderen van de échte integratie: 'Ik kan me vrij bewegen, maar dat betekent nog niet dat ik geaccepteerd word om wie ik ben of om hoe ik wil zijn.'

Ze was er zo klaar mee, en na incident nummer zoveel bedacht ze 'ik wil niet meer worden gejanjokerd.' De straat moet een veilige plek zijn, daarom werd ze mede-oprichter van de Stichting Straatintimidatie. We spraken over strafbaarheid, en over de Russische Roulette-strategie.

Hij wil niet bij een kluppie horen, dus heeft hij zijn eigen theater, zijn eigen YouTube-kanaal en zijn eigen podcast. En we dromen hardop over hoe we de talkshows kunnen vermargreetdolmaniseren, oftewel, veel leuker en onvoorspelbaarder maken.

Een steen verleggen, zodat de rivier er anders stroomt dan voorheen. Dat is wat ze nastreeft, in het verleden als FNV-voorzitter en nu als Europarlementariër. We spraken over het Europees minimumloon en over de kracht van staken.

Wat stelt het feminisme anno 2022 nog voor? Vraagt ze zich regelmatig af. Vrouwen zitten volgens haar teveel achter hun computer actie te voeren, terwijl ze gezamenlijk naar buiten moeten treden. 'Dus hup, het Malieveld op, want alles wat je wilt als feminist, kost geld. En het geld komt uit Den Haag!'

Jekkers en Hermans. In zijn schrijfstijl vind je ze terug, de schrijvers van de eerste boeken die hij ooit las. We spraken over zijn jeugd, zijn vaderschap en zijn schrijverschap. We luisterden naar het ploppende geluid van TL-balken, John Mayer en Fountains of Wayne.

Levenslessen-a-gogo! Je bent niet je ego, je bent niet je opvattingen, je bent niet je verslaving, je bent niet je pijn, en je bent niet één met je partner. Liefde hoeft niet voor altijd te zijn en investeer vooral eens wat minder in je relatie!

Ze las Anja Meulenbelt en ze wist: ik ben een feminist. Zo eentje die vindt dat vrouwen financieel onafhankelijk moeten zijn. Dat we seksisme moeten bestrijden met humor. En dat we geduldig moeten zijn: veranderingen kosten tijd.

Hij onderhandelt niet, hij deelt mede. Wat hij dit uur meedeelt? Er is geen energiecrisis, banken zijn fout, Cruijff is God, teleurstellingen maken je beter 'en laten we kappen met dat Instagram-gezeik!'

Over activisme, handelingsperspectief en journalistieke onafhankelijkheid. Over het maakplezier van Radar, haar twee verklaringen voor de werkelijkheid - toeval of intelligentie - en haar rotsvaste vertrouwen in de goedheid van de mens.

Dankjewel, zegt ze tegen de mensen die haar aanvallen, want zij maken haar nog sterker. Bovendien heeft ze het al meerdere keren meegemaakt: jezelf van de grond rapen, toespreken, hulp vragen aan de juiste mensen en verdergaan. 'Het gaat niet om hoe je valt, het gaat om hoe je opstaat.' 

Hij schrijft de woorden liever op dan dat hij ze zegt, want in een gesprek schiet je altijd tekort. En als hij schrijft, is het het allermooiste als hij boven zichzelf uitstijgt, 'maar dat gebeurt eigenlijk nooit. Was ik maar kritischer op mezelf, dan zouden de resultaten beter zijn.'

Wees onzeker over je eigen ideeën, durf impopulair te zijn, en worstel je eerst door de clichés heen. Hij weet als geen ander hoe en op welke plekken (wc, vliegtuig, douche) creativiteit ontstaat. En nee, dat is NIET tijdens een brainstormsessie.

We spraken over haar strijd tegen safarifoto's, over de invloed die je als fotograaf uitoefent op de beeldvorming, de afstand die je houdt tot je onderwerp, en hoe je de dingen om je heen verandert zonder op de barricades te gaan.

We dromen van een wereld zonder institutioneel racisme, ze was zelf één van de gedupeerden van het toeslagenschandaal. We kijken terug op de dromen die ze had als een meisje dat letterlijk van ver kwam, de dromen van haar ouders en in hoeverre die van elkaar verschilden. En we blikken vooruit, op de droom die ze heeft als nieuwe voorzitter van het Commissariaat voor de Media.

Eigenlijk is het heel simpel. Doe de dingen die je als kind ook al deed. Touwtjespringen, nieuwe dingen leren en de wereld om je heen met een speelse blik aanschouwen. We spraken over kracht, kwetsbaarheid en de schoonheid van imperfectie.

Schrijver, cartoonist, NRC-Handelsblad columnist Carolina Trujillo vertelt over Seedorf, de kracht van boosheid, de stem van slachtoffers en hoe coke misschien wel haar leven redde. En, waarom liefde, volgens haar, totaal overschat is en in de praktijk voornamelijk gezeur betekent.

Topwetenschapper, biofysicus aan de TU Delft, Cees Dekker onderzoekt het allerkleinste, nanotechnologie, en houdt zich daardoor bezig met de grootste vragen: Wat is leven? Kunnen we leven creëren uit levenloze componenten? En hoewel veel collega's hem daar slecht in begrijpen, staat voor hem buiten kijf dat God en wetenschap naadloos op elkaar aansluiten. 

Het deed haar wel pijn toen haar kleindochter zei dat ze niet Indisch wilde zijn, maar 'gewoon'. Toch begrijpt schrijver en kunstenares Marion Bloem haar ook. Ze heeft in haar 50-jarige schrijverschap alle kanten van de geschiedenis van Nederlands-Indië onderzocht en beschreven. Ook over haar eigen trauma's die daar uit zijn voorgekomen. Ze vertelt erover in deze aflevering. 

Acteur Victor Löw is veranderd sinds zijn mentale inzinking. Ook in positieve zin. Zijn oordeel naar anderen is veel milder. Want zo zegt hij: Je bent slechts 3 stappen verwijderd van de situatie van de junk onder de brug, het kan jou ook gebeuren. Een gesprek over empathie, de rotsmens, bladspiegel en kwetsbaarheid.