فرزندان نور

مسیح در تمام سختی‌ها سکوت کرده بود اما چیزی دردناک‌تر اتفاق افتاد که سکوتش را شکست. وقتی بار گناهان انسانها بر دوش مسیح بود، پدر روی خود را از او برگرداند.‏

سومین گفتار مسیح به مادرش مریم مربوط می‌شود. او زمانی که می‌بایست بار تمام گناهان جهان را بر دوش بکشد، محبت فداکارانۀ خود را، با توجه نشان دادن به رنج مریم از خود بروز می‌دهد.‏

مسیح در حال مرگ بر صلیب نیز شخصیت و هدف و تعهدش را بر ما نمایان ساخت. او در همان لحظه‌های پایانی، راهزنی که از او طلب نجات و آمرزش می‌کند را به سمت فردوس هدایت کرد.‏

اولین کاری که مسیح بر صلیب کرد دعا برای دشمنانش بود. او رحمت خدا را طلبید نه غضب او را. پس ما نیز باید با قلب بخشنده نسبت به کسانی که به ما بدی کردند زندگی کنیم و برای نجاتشان دعا کنیم.‏

مسیح هفت سخن بر روی صلیب فرمود. اولین آنها این بود که پدر آنها را ببخش، چون نمی‌دانند چه می‌کنند. مسیح اصل مهمی از شخصیتش را در این گفتار برای ما آشکار می‌کند.‏

ما در مقام شاگرد مسیح باید آماده شویم تا آموخته‌های خود را در معرض ارزیابی قرار دهیم و ثابت کنیم که درس خود را به‌خوبی آموخته‌ایم. در این صورت قادر خواهیم بود رسالت خود را به‌انجام رسانیم.‏

شاگرد مسیح، میدان وسیعی برای دویدن به سوی کمال در پیش دارد و باید در این مسیر رشد کند. شاگرد مسیح باید با عزمی راسخ در شناخت مسیح، خصوصیات والای انسانی و روابطش با دیگران رشد کند.‏

بهترین وسیله برای شناخت مسیح و آموختن او انجیل مقدس می‌باشد. آنچه که هر شاگردی برای شناخت مسیح نیاز دارد در انجیل وجود دارد. مسیح درس ما است و کتاب مقدس و دعا وسایل آموزشی ما هستند.‏

در مکتب مسیح درس و معلم خود او است. شاگرد باید استاد را بیاموزد و به شباهت او در‌آید. درس ما خود عيسی مسيح است.‏

در مکتب مسیح مقررات خاصی وجود دارد. شاگرد مسیح باید مطیع باشد و نظم و انضباط داشته باشد. او باید بداند که در زمینۀ پیشرفتش در مقابل استاد خود مسیح، پاسخگو و مسئول است.‏

شاگردی در مکتب مسیح شهریه دارد. زیر پا گذاشتن منافع شخصی و فراموش کردن خویشتن و پرداختن به خواست و ارادۀ خدا و نیازهای سایر انسان‌ها، شهریۀ این مکتب است.‏

شرایط اصلی برای شاگردی مسیح، توبه و ایمان است. ما با توبه و ایمان از قلمرو دشمنی و بی‌تفاوتی نسبت به خدا، وارد قلمرو خدا می‌شویم و اعتقادات و رفتار جدیدی را پیشۀ خود می‌سازیم.‏

یکی از مهمترین کارهای مسیح در طول رسالت خود بر زمین تربیت شاگردان بود. وظیفۀ رساندن مژدۀ نجات و تربیت و شاگرد سازی به عهدۀ شاگردان عیسی می‌باشد. این وظیفۀ همۀ ایمانداران است.‏

در عیسی مسیح هر کس که مایل باشد می‌تواند برنده باشد. در‌واقع تنها راه بازنده شدن این است که با ارادۀ خدا مخالفت کنید. هر کس ارادۀ خدا را انجام دهد تا به ابد زیست خواهد کرد.‏

اگر از انجام وظایف محوله از طرف خدا غفلت نماییم، از راه او منحرف خواهیم شد. اما اگر خودمان را در اختیار خدا قرار بدهیم و در پی انجام ارادۀ او باشیم، خدا زندگی ما را پر‌شکوه می‌سازد.‏

وقتی در نقشه و ارادۀ خدا قرار داریم امکان دارد با سختی‌ها و مشکلات مواجه شویم. نگران نباشید این وضعیت‌ها برای رشد ما هستند. با صبر و ایمان در پی درک نقشۀ الهی باشید.‏

وقتی در راه‌های خود قدم برداریم هیچ‌گاه آرامش نخواهیم داشت. مسلط بودن آرامش الهی در وجود ما می‌تواند بر این موضوع دلالت کند که ما تحت ارادۀ خدا زندگی می‌کنیم.‏

خدا هیچ‌گاه یک ایماندار را به انجام خدمتی دعوت نمی‌کند بدون اینکه او را برای آن خدمت مجهز سازد. خدا در انجام اموری که ما فکر می‌کنیم برای آنها استعداد نداریم به ما کمک خواهد فرمود.‏

ما نباید به عقل انسانی خود متکی باشیم. تمام تصمیمات ما ایمانداران باید با کلام خدا هماهنگی داشته باشد و پیوسته تحت ارادۀ خدا زندگی کنیم.‏

امروزه ما حضور دائمی روح‌القدس را در قلبمان و کلام مکشوف شدۀ الهی را داریم و دیگر نیازی به خواستن علامت از خدا نیست. اما خدا از خواب و رویا هم برای آشکار کردن اراده‌اش استفاده می‌کند.‏

ما ایماندارانِ به مسيح، باید به خدا اعتماد کامل داشته باشیم و هر تصمیمی را با توجه به کلام مقدس او و هدایت روح‌القدس بگیریم. بدون شک نقشۀ خدا برای زندگی ما، بهتر از نقشه‌های خودمان است.‏

مطالعۀ کتاب ‌مقدس و دعا و روزه، ما را کمک می‌کنند تا درک بهتر و کامل‌تری از ارادۀ خدا و نقشۀ الهی در زندگی‌مان داشته باشیم.‏

ما ایمانداران درمورد هیچ چیز نباید نگران باشیم بلکه باید در حضور خدا وقت صرف کنيم و در دعا تمام مشکلاتمان را با او در میان بگذاریم. این همان چیزی است که خدا در انتظار آن می‌باشد.‏

روح‌القدس ایمانداران را هدایت می‌کند و این هدایت با تعالیم کتاب مقدس هماهنگی دارد. اما عوامل دیگری هم هست که ما را به راههای نادرست هدایت می‌کند، به همین علت، هر هدایتی از جانب خدا نیست.‏

ما مسیحیان از طریق اجرای احکام و اصولی که در کتاب مقدس یافت می‌شود، می‌توانیم زندگی درست و عملکردی مورد قبول خداوند داشته باشیم.‏