EUROROVISION

In het gezegende jaar 1999 gaan we naadloos over van de ene Diva naar de andere. Zweedse superster Charlotte Nilsson (nu Charlotte Perrelli) brengt ons met Take me to your heaven terug naar de winst van ABBA in 1974 en toont dat het publiek 25 jaar later gewoon nog altijd graag een potje swingt. Sam De Mol noemt het zeer liefdevol 'the good kind of schlager' en daar kan ik het niet oneens...

1998, Diva Day is aangebroken. Dana International kaapt de kroon voor Israël en zet zowat de meest besproken winnende performance in eurovisiegeschiedenis neer (mét een kledingwissel voor de reprise). In deze eerste van twee tandemafleveringen met Robbert Geens en Sam De Mol valt er veel te bespreken! Robbert doet uit de doeken dat Dana voor hem niets minder dan een sprookjesfiguur was, die veel g...

We stoppen voor een zevende en voorlopig laatste keer in Ierland, waar Ronan Keating en Carrie Crowley de 42ste editie van het songfestival in goede banen leiden. Die intervalact van Boyzone was niet helemaal nodig, maar 't is goed voor één keer. Hoewel Katrina Leskanich Amerikaans is, sleept ze samen met de Britse Waves toch de winst voor de UK binnen met het ultieme aantstekers-in-de-lucht-n...

Met Eimear Quinn zijn we in 1996 aan de zevende (en voorlopig laatste) winst van Ierland toe. In Oslo claimt zij, alle toekomstige televisieformats ten spijt, the voice te zijn. Samen met Rienke Mornie geef ik toe dat dit nummer een mooi sluitstuk vormt voor de Ierlandsaga op het eurovisiesongfestival, maar moeten we allebei toegeven dat het toch twee andere inzendingen zijn die onze harten snelle...

Dat we niet meer weg te slaan zijn uit Ierland was een zekerheid, maar in deze veertigste aflevering van de podcast doe ik uit de doeken dat zelfs de winst van Noorwegen in 1995 tenminste deels een Ierse verdienste was. Samen met doorwinterde bassiste Hanne Vandekerckhove bespreek ik hoeveel woorden er nodig zijn om een nummer niet als instrumentaal te classificeren en blikken we alvast vooruit na...

When in Ireland, stay in Ireland? Voor de derde keer op rij gaat Ierland met de winst lopen, dit keer met een zeer atypisch eurovisienummer. Paul en Charlie zingen het nummer Rock 'n' Roll Kids, dat Brendan Graham bij elkaar schreef na het bijwonen van een optreden van Fats Domino in Dublin. Het is een sentimentele ballad die zowel mij als mijn gast Jonathan Maes op z'n best lauw laat....

In 1993 strijken we voor de vierde keer neer in Ierland, en dat zal niet de laatste keer zijn. Voor een tweede keer op rij wint een vrouw met flaming locks of auburn hair de trofee. Deze keer is het de beurt aan Niamh Kavanagh, die met In your eyes een jazzy ballad met flink wat stembereik ten tonele brengt. Samen met mijn gast Robin Van Cleemput bespreek ik lelijke jurken (sorry Barbara), de cool...

Een blik op het podium verklapt al veel in de editie van 1992. Een vikingboot, compleet met drakenkop, verklapt dat we ons in de meest noordelijke contreien van Europa bevinden. Zweden mag voor de tweede keer het festival hosten en doet dat zeer correct, zij het een beetje saai na de grote Toto-show van het jaar voordien. Linda Martin aka Linda Martini aka Ierse Loes Van den Heuvel wint met powerb...

In 1991 vindt het eurovisiesongfestival plaats in studio 15 van de mytische filmstudio Cinecittà aan de rand van Rome. Dat het een écht Italiaanse show wordt is al snel duidelijk. De duopresentatie van ex-winnaars Toto Cutugno en Gigliola Cinquetti maakt dit tot de meest nonchalante show tot nu toe, en dat is stiekem wel gewoon heel leuk om naar te kijken. De professionaliteit van winnares Carola,...

C'è una canzone Italiana, per voi! Voor de 35ste editie van het songfestival zakken we af naar het voormalige Joegoslavië, waar Toto Cutugno voor Italië een prachtig nummer brengt over Europese eenheid. Insieme 1992 is een onversneden en zeer goed georkestreerde powerballad en dat heeft een Europeaan blijkbaar al ne keer geire. Insieme met de Spaans-Italiaans-Belgische klassebak Alessandro Cuc...

We sluiten de jaren '80 af in Zwitserland, waar Joegoslavië voor het eerst (en het laatst) met de prijs naar huis mag. De Kroatische band Riva brengt met Rock me misschien niet het meest vernieuwende nummer, maar het bleek toch voldoende om Europa te overtuigen. Samen met Steffen (niet Steven! niet Stefan!) De Schrijver heb ik het (eindelijk) over epic sax guy, vage concepten als 'energie&...

Voor de drieëndertigste keer eurosong landen we in Dublin. De stad viert in 1988 haar 1000-jarig bestaan en pakt uit met het grootste en meest moderne podium om te bewijzen dat een oude stad ook hi-tech kan zijn. De zichtbaar onbevreesde Canadese Céline Dion betreedt dat podium als een echte overwinnaar, en sleept daarmee een tweede zege voor Zwitserland in de wacht. Samen met sopraan Louise Kuyve...

In 1987 is het eindelijk eens aan België om het songfestival te organiseren. Na talloze discussies met de BRT zet de RTBF dan maar alleen een deftige, maar soms wat deprimerende show neer vanuit Brussels Expo. Samen met Wim De Dobbeleer bespreek ik de communautaire crisis die de organisatie was, de 101 hits van Jo Vally en Johnny Logan natuurlijk, die met Hold me now als enige voor de tweede keer...

DOUZE POINTS POUR LA BELGIQUE! Die zin viel meermaals tijdens de puntentelling anno 1986. Het is iets waar we de laatste jaren altijd op hopen, maar voorlopig blijft het voor ons land toch bij die ene, zoete overwinning door homegirl Sandra Caldarone. Ik duik samen met de rock 'n roll queen van de Excel sheet Silke Bergans in ons overwinningsjaar. Daar vinden we epauletten, gehaaide managers e...

Op de dertigste editie van het eurovisiesongfestival kaapt Noorwegen de hoogste eer weg. De dames van Bobbysocks brengen met La det swinge de jaren 50/60 op het podium en doen dat met zo veel gusto en pailletten dat je niet anders kan dan blij voor ze zijn. Samen met Rosie Decordier heb ik het over het ontstaan van de mamadans, kortpittige kapsels én de finale van eurosong 2022, die op de dag van...

In 1984 wint Herreys op gouden schoentjes het eurovisiesongfestival voor Zweden. Ze brengen een nummer dat misschien niet zo veel om het lijf heeft, maar maken dat ruimschoots goed met een heerlijke choreografie en bakken enthousiasme. De drie broertjes worden wel eens de allereerste boyband genoemd, en daarover heeft mijn gast Jens Paeyeneers wel wat te vertellen. Hij doet fijntjes uit de doeken...

In 1983 wint Luxemburg voor de (voorlopig) laatste keer. 80s Barbie Corinne Hermès gaat met het goud lopen met de ietwat bevreemdende ballad Si la vie est cadeau. Met Wout Van Den Broeck aan mijn zijde bespreken we het technisch mirakel dat Eurosong ondertussen is, vragen we ons af waarom Franse nummers op hun retour zijn en geven we onze Belgische performers Pas de Deux het respect dat ze verdien...

In 1982 doet Duitsland het dan toch: met de eerste prijs gaan lopen. Na een hele hoop hoog scorende inzendingen lukt het de 17-jarige polyglot Nicole (en componist Ralph Siegel) om eindelijk de gouden medaille binnen te halen. Samen met één van mijn persoonlijke stijliconen Yente Vaneerdewegh bespreek ik het übermeisje met de gitaar en kijken we alvast even vooruit naar het nakende songfestival. E...

De meest voorbereide gast tot nu toe moet wel Jennen Mortier zijn. Samen bespreken we de editie van 1981, waarin er een hele reeks pareltjes de revue passeren. Bucks Fizz (de band, niet het drankje) gaat met de winst lopen met het hyperopgewekte Making your mind up. Voeg daar een fantastische reveal aan toe en er wordt geschiedenis geschreven. Maar Jennen draagt ook de Belgische inzending, Emly St...

Aflevering 25 én de start van een nieuw decennium. De eerste passage van Mister Eurovision bespreek ik met Mister Tijn Driessen, die zelf niet vies is van wat muziek maken. Tijn heeft het meer voor het Belgisch absurdisme dan voor de weloverwogen zakelijkheid die zijn thuisland Nederland meestal aan de dag legt. Daarom bespreek ik met hem graag de verschillende nieuwe genres die aan bod komen in d...

Nummertje 24, een aflevering vol primeurs! Voor het eerst gaat het eurovisiesongfestival door buiten Europa. Israël host het festival na hun overwinning het jaar ervoor, en sleept gewoon nogmaals de eerste prijs in de wacht met vredeslied Hallelujah. De analyse van 1979 neem ik helemaal op mezelf in deze solo-eurorovision zonder gast, maar met minstens evenveel goesting als gewoonlijk. Met een wel...

Israël wint voor het eerst in deze 23ste editie van het eurovisiesongfestival. Met A-ba-ni-bi gaat er voor het eerst een échte discohit met de winst lopen. Samen met de zeer goed voorbereide Debbie Vercruyssen heb ik het over de allereerste dramatische vestimentaire reveal en over Israëlische stierenkloten. Verder deelt Debbie haar verrassende visie op de volgende Belgische inzending. Ve-be-eb-bel...

Zowel bij mezelf als bij mijn gast Gerlin Heestermans doet Marie Miryam niet meteen een belletje rinkelen, maar dat houdt ons niet tegen om het winnende L'oiseau et l'enfant even onder de loep te nemen. Verder hebben we het vooral over esthetiek, natuurlijk, hoe kan het ook anders met een modernistische toerist in de studio, en passeert Sergio nog eens de revue. Oh yeah!

Voor de 21ste aflevering van de podcast passen we even onze regels over taal aan. Om de winst van Groot-Brittanië te vieren nodig ik rasechte Brit Freddie Webber uit, en doen we (in het Engels) een filosofisch klapke. Is er zoiets als tijdloze muziek? Hoeveel nut heeft een muziekwedstrijd aangezien het om subjectieve materie gaat? En wie zijn Fredi & the Friends? Het zijn allemaal vragen die w...

De feestelijke twintigste aflevering van het eurovisiesongfestival wordt alweer gewonnen door onze noorderburen. Samen met Stan Antheunis bespreek ik de overwinning van Teach-In, die ons in het Engels net iets minder kan bekoren dan in het Nederlands. Ding ding ding dong!