فرزندان نور

با مطالعۀ آیاتی از انجیل لوقا، سه شخص را می‌بینیم که با افکار و دیدگاه‌های متفاوت قصد پیروی از مسیح را داشتند. ما باید قبل از هر‌چيز برای به‌دست آوردن پادشاهی خدا و انجام خواسته‌های او بکوشيم.‏

برای خدا، اراده‌اش ارزش مطلق دارد و آنرا بر کسانی آشکار می‌سازد، که طالب درک و انجام آن هستند. ارادۀ خدا همیشه نجات‌بخش است و محک نهایی ما برای تشخیص ارادۀ خدا، کتاب مقدس می‌باشد.‏

بر اساس فرمودۀ مسیح، شخص دانا خانۀ خود را بر سنگ بنا می‌کند. کسانی که قلباً به مسیح ایمان آورده و مطابق ارادۀ خدا زندگی می‌کنند، نجات و حیات جاويدان يافته و زندگی خود را بر سنگ بنا می‌نمايند.‏

عیسی را محکوم کردند و در مکانی به‌نام جلجتا مصلوب نمودند. اما عیسی پس از مرگ بر صليب در روز سوم از مردگان قیام نمود و خود را بارها بر شاگردان و پيروانش ظاهر ساخت.‏

عیسی تاک حقیقی و ایماندارانش شاخه‌های این تاک هستند. مسیح وعدۀ آمدن روح‌القدس را به شاگردان داد و برای پیروانش نزد پدر آسمانی شفاعت نمود. فریسیان عیسی را دستگیر کردند و نزد پیلاطس بردند.‏

عیسی پاهای شاگردان خود را شست و فرمود که یکی از همان شاگردان او را تسلیم خواهد کرد. عیسی راه و راستی و حیات است و هیچ‌کس جز به‌وسيلۀ او نمی‌تواند نزد پدر آسمانی برود.‏

عیسی کور مادرزادی را در روز سبت شفا داد. همچنین عیسی ایلعازر را که مرده بود و چهار روز در قبر دفن شده بود، زنده کرد. بسیاری با دیدن معجزات عیسی به او ایمان آوردند.‏

سران قوم یهود قصد قتل عیسی را داشتند و در‌پی فرصتی برای محکوم کردن او بودند. عیسی فرمود، من نور عالم هستم و هر‌کس از من پیروی کند در ظلمت سالک نشود، بلکه نور حیات را يابد.‏

عیسی پنج هزار مرد را با پنج نان جو و دو ماهی غذا داد و همه سیر گشتند و از باقی‌ماندۀ نان‌ها، دوازده سبد پر شد. عیسی فرمود من نان حیات هستم و از قربانی شدن خود برای نجات انسان سخن گفت.‏

عیسی به نیقودیموس فرمود که تا از‌نو تولد نيابد، نمی‌تواند به ملکوت خدا داخل شود. عیسی در سامره با زنی در کنار چاه یعقوب ملاقات کرد و همچنین در جلیل، پسر بیماری را شفا و سلامتی بخشید.‏

تشريح ذات الهی و انسانی عيسی مسيح، ماجرای تعمید عیسی توسط یحیی، انتخاب شاگردان، آنچه در عروسی قانای جليل واقع شد و بیرون راندن صرافان و فروشندگان از معبد توسط عیسی.‏

در مقالۀ اول درمی‌یابیم که جدا از مسیح و کار عظیم او بر صلیب، هیچ‌کس نمی‌تواند صاحب نجات و حیات جاويدان شود. و مقالۀ دوم به نشانه‌های یک مسیحی حقیقی و راستین می‌پردازد.‏

در مزمور هفتم، داوود که در خطر کشته شدن است، از خدا طلب کمک می‌کند. در مزمور هشتم که آن را مزمور مسیحی می‌خوانند، با پیشگویی و نبوت درمورد عیسی مسیح مواجه می‌شویم.‏

مزمور چهار را می‌توان به سه بخش، فریاد مرد خدا یا ایماندار، نصیحت و اطمینان‌خاطر تقسیم کرد. در مزمور پنجم، داوود دعا می‌کند و فریاد شادی سر‌می‌دهد، زیرا از حفاظت خدا اطمینان دارد.‏

مزامیر سه تا هفت، به وقایع زندگی داوود، وضعیت بقیۀ قوم اسرائیل در زمان‌های آخر و ایمانداران در سراسر تاریخ می‌پردازد. داوود به نیروی خود تکیه نداشت، بلکه او به فیض و نجات خدا متکی بود.‏

مزمور دوم، به شورش و توطئۀ قوم‌ها برضد خدا و مسیح اشاره می‌کند. امروزه بسیاری بر‌ضد قوانین خدا عمل می‌کنند و دنیا پر از شرارت شده است، اما مسیح خواهد آمد و این جهان را داوری خواهد کرد.‏

در کتاب مزامیر، پیشگویی‌های زیبا و عجیبی درمورد ماشیح یا همان مسیح موعود بیان شده است. در مزمور اول می‌بینیم که شخص ایماندار و سعادتمند چه کارهایی را نباید انجام دهد.‏

رنج و زحمت به‌خاطر مسیح، یکی از خصویات زندگی مسیحی است. وقتی به‌خاطر مسیح و ارادۀ پدر آسمانی، دچار زحمت می‌شویم باید شکرگزار و شاد باشیم، زیرا برای ما جلال به‌‌همراه خواهد داشت.‏

مسیح انتظار دارد که ایمانداران در مقابل تعالیم او احساس تعهد کنند. مسیحی واقعی، ایمان قلبی به عیسی دارد و در‌پی انجام ارادۀ پدر آسمانی است. ایمان حقیقی، در اعمال و رفتار شخص آشکار می‌گردد.‏

عیسی انسان را در برابر دو در قرار می‌دهد. یک در که فراخ و بزرگ می‌باشد و مقصد آن هلاکت است، و در دیگر که تنگ و محدود با مقررات خدا است، اما به حیات جاودانی منتهی می‌شود.‏

عیسی به روابط فرد مسیحی با اشخاص دیگر می‌پردازد و به ما تعلیم می‌دهد که بر دیگران حکم نکنیم و روحیۀ عیب‌جویی نداشته باشیم، زیرا هیچ‌کس بی‌عیب نیست و تنها خدا قاضی و داور انسان‌ها می‌باشد.‏

عیسی شاگردان خود را تشویق می‌کند که دربارۀ تأمین مایحتاج زندگی مانند خوراک و پوشاک مضطرب و نگران نباشند، بلکه نخست برای گسترش ملکوت، فرمانروایی و عدالت خدا کوشش کنند.‏

مسیح ما را تشویق می‌کند که هدف زندگی خود را درست انتخاب کنیم. ما باید به دنبال گنج آسمانی باشیم و با دید الهی زندگی کنیم و خدای خالق را به‌عنوان ارباب و صاحب زندگی خود بندگی کنیم.‏

عیسی درمورد دعا کردن، ما را از دو خطای بزرگ ریاکاری و تکرار باطل بر‌حذر می‌دارد. مسیح دعای ربانی را به‌عنوان الگو و نمونه‌ای عالی برای دعا، به ما مسیحیان ارائه نمود.‏

عیسی به شاگردان تعليم می‌دهد که فرایض دینی را به‌دور از ریاکاری و خودنمایی انجام دهند و انگیزۀ آنها جلب رضایت پدر آسمانی باشد. مسیح همچنین می‌آموزد که روزه باید میان خدا و ایماندار مخفی بماند.‏