MÓWI SIĘ

Żądamy dostępu do szczęścia. Pełnego. Chcemy lata bez jesieni i antydepresantów bez osteoporozy! W podcaście Tato Joasi powie, że „nie ma bocianów”, a Mama Szymona: „Patrz, patrz … już jesień”. Z Joasią wydłużymy seks i znajdziemy skutki uboczne podcastu. A także - czego Szymon nie może mówić żonie, w dniu urodzin Joasi.

O uciekaniu przed chorobami, zaplątaniu w holter i Cebuli w autobusie. Czy podczas podcastu rośnie nam ciśnienie i dlaczego Szymonowi przy żonie rośnie, a przy indyku opada. Co nam się pompuje i czy Joasia na kanapie jest nieruchomością.

Czy z miłości można zaspojlerować serial? Co zimą zrobił koledze Grzegorz z czarcim oczkiem? A skoro o zimie, to dlaczego Joh Snow niemal rozwalił Hrabi? Czy Szymek już nigdy nie zdejmie z półki szóstego Janosika? Uwaga! Ten "Mówi się" zawiera spojlery: "Homeland", "Gry o tron", „Młodego papieża" i "Janosika". Kto posłucha - będzie...Kwiczoł!  

Bardziej serio. Nie będziemy omamiać, może trochę mamić, bo wspomnimy nasze samotne mamy. O 10 latach terapii Joasi i 9 latach siedzenia na kozetce Szymona... lękach, nerwicy, które szły z nami za rękę, przez kabaretowe życie. O łzach, drżeniu i nadwrażliwości. O teflonie antydepresantów i "leczku" na wszelki wypadek. O tym jak Joasia zatrzymała autobus a ja dusiłem się (nie ze śmiechu) podczas Sz...

Nerwowe wspomnienia konferansjerskie: burze zrywające ramówki, sztormy na morzu i pawie w kajucie. O niesłusznie zjedzonym torcie i o tym, jak Joasi nie było na imprezie, którą prowadziła. Wiceprezes banku będzie chciał bić Szymona, ale los prezesa ukarze. A także o tym, czy używana bielizna dała radę pod Poznaniem? 

Kochamy wieś, chwalimy wieś, zachwycamy się trzodą. Będzie o Zwolakach Szymona i Asi Dziesławiu. Zagrzebiemy się we wspomnieniach niczym kury, wydoimy historię, z wymion naszej pamięci. Szymon zagulgoce, a Asia muuu zapieje. Sielski odcinek. 

O co biega w bieganiu? Dlaczego Joasia bywa dalej, niż jej nogi i czy odetka jej się to bieganie? Czy szybciej się biegnie, gdy strzelają i dlaczego mały Szymek siedzi w głowie u dużego? Ujawniamy też, kto z nas był Jankiem Kosem. A najgorsze jest to, że wspominając Rozewie, Joasia powie coś, za co mogą nas wyrzucić z podcastów.

Co trzeba... i dlaczego nam to nie wychodzi? Dlaczego od grilla wieje chłodem, a whisky nas nie upaja. I o tym, że jedni piersi kurczaka, a my drudzy. Czy pod tym podcastem podpisze się Szymon, czy tylko Joasia?

Czy można dać komuś paczkomatem z plaskacza i dlaczego Joasia je ze skrzynki pocztowej dopiero po tygodniu? O tym, ze dziadek Szymona walczył o rower w paczce, listem w kopercie. Ponadto: czy przeprosiny w liście - gdy dotrą na rynek - pomogą, a faks frunie po polach?

A co, gdy Twój własny dom nastaje na Ciebie, poluje i dybie? Dopieszczasz go remontami, a on atakuje półkami i schodami. A na końcu tych schodów, nie czekają rozpostarte gacie. Zło może czaić się za rogiem naszej własnej chawiry czy kwadratu. Uważajcie! To Wasza praca domowa.

Będziecie się śmiać naszym kosztem. Tym razem o bolesnych kompromitacjach, klepniętych pośladkach i chwilach, gdy powinna zapaść się pod nami ziemia. Ta Ziemia. O kraksach, wstydzie - na gruncie zawodowym i prywatnym. Mówimy, nie licząc się z tym, że już nigdzie nas nie zaproszą. A niech tam...

O tym, że gdy ktoś zrobi coś dla nas bezinteresownie, to tylko w szatni w Bydgoszczy, lub na cmentarzu na Bródnie. Dlaczego anioły chcą reperować nam podszewki i trzymać rękę na biodrze? I kto ma rękę do  "Niewidzialnej Ręki"?  

Odkrywamy się. O naszych ruchowych nerwicach, spięciach i rozluźnieniach. Wstydliwie o ukrytych gestach i przegranej walce z nimi. I czy chodzimy z tym do psychologów. Dowiecie się, czego o nas nie wiecie. Też tak macie?

O tym, jak być groźnym i seryjnym, oraz, że źle nam wychodzi obcięta noga, a zło powinno pochodzić z lasu. Czy dziewczyny w Warszawie naprawdę się wiją. A także: czy Netflix wywołał pandemię i Stuhr na tym skorzystał”.

Nostalgicznie o ciuchach naszych mam. Co wdziewały i dlaczego to nas peszyło. O wojłokach, bocznym rozporku i berecie.

O braku potrzeby bycia wybitnym i radości z bycia średnim. I jakie to uczucie, być w zasięgu Nobla i nie musieć go dostać.

O tym co lepsze, skok w przerębel czy ucieczka przed niedźwiedziem? Morsować, czy być w ruchu oporu?

Próbujemy oswajać wszystko, co tylko da się oswoić. Nie zabraknie więc: galopady myśli, grzebania w pamięci, oraz namiętnej analizy. Szymon użyje zdań wielokrotnie podrzędnie złożonych, zaś Aśka podmiotu i orzeczenia. Popłyń z nami tym nurtem, mamy wiosła! Ale pamiętaj - to tylko ponton. Muzyka - Jacek Olejarz, dźwięk - Paweł Szalowski, zdjęcie - Anna Majer.