مثنوی معنوی (الف لام ميم)

بسم الله الرحمن الرحیم/ در ادامه گفتار قبل مولانا به این می پردازد که در جان ما باغ و بوستانی است که از سخنان اولیا زنده می شود

بسم الله الرحمن الرحیم در درون دوستان و اولیا باغ و بوستانی است که به کوری چشم منکران نشانه محبوب است و دلیل آفرینش تازه هر زمان

بسم الله الرحمن الرحیم در این گفتار می آید که نسبت به خدا هیچ خطایی معنا ندارد...

بسم الله الرحمن الرحیم/ نسیمی از سوی پروردگار در ایام روزگار ما مدام می آید باید به گوش باشیم تا آن که از آن جان یابیم و زنده شویم ...

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ حکایت تازه ای که مولانا آغاز می کند داستان مردی است نوازنده چنگ، مولانا به بهانه نواختن شورانگیز او ما را به یاد اسرافیل و نوای او می اندازد که مردگان را زنده می کند همچنان که نغمه درون اولیا جان مرده ی ما را ...

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ مولانا از این سخن می گوید که خداوند می تواند آن چه را که عدم بلعیده ، بازگرداند و هر آنچه او بخواهد رخ می دهد ...

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ مولانا از آسیب های مدح و ستایش مردم سخن می گوید...

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ مولانا به حکایت بازرگان و طوطی بر می گردد ، جایی که طوطی در قفس مرده و خواجه او را بیرون می اندازد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ تفسیر قول حکیم... به هرچْ از راه وامانی چه کفر آن حرف و چه ایمان...به هرچْ از دوست دور افتی چه زشت آن نقش و چه زیبا / در معنی قوله علیه السلام إنَّ سَعْداً لَغَيورُ و اَنَا اَغْيَرُ مِنْ سَعْدٍ واللّٰهُ اَغْيرُ مِنّي وَ مِنْ غَيْرَتِهِ حَرَّمَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها و ما بَطَنَ

بسم الله الرحمن الرحیم/  در عشق باید آن چنان غرق شد و وجود خود را باخت که ملالی حاصل نیاید پس از این درباختن جان، جان یافتنی دیگر عیان می شود..مولانا  خلاصه وار از اسرار سخن می گوید/  من چو لب گویم لب دریا بود.. من چو لا گویم مراد الا بود

بسم اللّه الرحمن الرحیم / قافیه اندیشم و دلدار من ...گویدم مندیش جز دیدار من..

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ بازرگان ماجرایی که در هندوستان اتفاق افتاد را  برای طوطی محبوس خویش بازگو کرد و در این گفتار می بینیم پس از شنیدن طوطی  چه اتفاقی می افتد..‌در این میان مولانا با ارتباط دادن طوطی با جان و روح  انسان و سخن گفتن از رنجی که خداوند باریتعالی در قرآن کریم از آن گفته است  و حرف زدن درباره غیرت خداوند بزرگ رنگ دیگری به حکایت می بخشد  ..

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ سخنی که از دهان بیرون آمد مثل تیری که از کمان جست بر نخواهد گشت مگر به خواست خدا و قوت او ...

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ لقمه ی حلال به نور و کمال می انجامد و لقمه حرام تیرگی می افزاید ...هیچ گندم کاری و جو بر دهد ...دیده ای اسبی که کرّه خر دهد ..

بسم اللّه الرحمن الرحیم / در این گفتار به بخشی از داستان سیدنا موسی علیه السلام در سوره اعراف پرداخته می شود و در فضیلت یا ضرورت خاموشی سخن می رود ..

بسم اللّه الرحمن الرحیم / در این گفتار، مولانا این بیت عطار را به تفسیر می نشیند :  /تو صاحب نفسي اي غافل میان خاک خون می خور ... که صاحب دل اگر زهری خورد آن انگبین باشد

بسم اللّه الرحمن الرحیم / بازرگان سلام طوطی محبوس را به طوطیان آزاد می رساند و بعد از نتیجه آن، مولانا از آفت زبان سخن می گوید..

بسم اللّه الرحمن الرحیم / مولانا می گوید که جان و روح ما همچون طوطی این داستان است..

بسم اللّه الرحمن الرحیم / بازرگان، قصد سفر به هندوستان دارد و از طوطی محبوس خود می پرسد که دوست دارد تا چه هدیه ای از هندوستان برایش بیاورد..

بسم اللّه الرحمن الرحیم / در این گفتار حکایتی از اسرارنامه شیخ عطار می آید که بسیار مشابه حکایت مثنوی معنوی است و به عنوان مقدمه حکایت مولانا خوانده می شود..

بسم اللّه الرحمن الرحیم / رسول روم پس از دیدار با خلیفه از خود بی خود شده و رسالت و پیام را فراموش می کند..در ارتباط با فضای این بخش در ادامه گفتار به بخشی از تمهیدات عین القضات همدانی می پردازیم..

بسم اللّه الرحمن الرحیم / مولانا در ادامه ی شرح افکار اشعری خویش، به تفسیر بخشی از آیه ۴ سوره مبارکه حدید(وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ) می پردازد و بعد از آن پرسش دیگری که رسول روم با خلیفه مسلمین در میان می گذارد و پاسخ خلیفه را بیان می کند...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / مولانا در این بخش به شرح عقیده اشعری خویش می پردازد که خالق افعال خداست و باز به مسئله جبر و اختیار نگاهی می اندازد...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / فرستاده قیصر روم از خلیفه می پرسد که چگونه روح به قالب جسم درآمده است...

بسم اللّه الرحمن الرحیم / خلیفه چون رسول روم را ترسان می بیند ایمنش کرده و سخن هایی دقیق با او در میان می آورد...