Dobra Relacja

Każą coś zrobić, lub czegoś nie robić, kogoś lubić bądź nie lubić, w ferworze zabawy trudno im się zatrzymać i zobaczyć, że komuś zabawa już się nie podoba. Jak towarzyszyć dzieciom w takich momentach? Jak wzmacniać ich poczucie wpływu na sytuację i zaufanie, że zostaną wzięte pod uwagę?

Paraliżuje je lęk przed słabą oceną lub niezaliczonym sprawdzianem. Nie chce się uczyć, płacze w nocy, boi się iść do szkoły. W jaki sposób wesprzeć dziecko w takiej sytuacji, jak pomóc mu poradzić sobie z lękiem? A także, jak zaopiekować własny konflikt wewnętrzny, gdy dwa głosy w naszej głowie (lub sercu) doradzają nam zupełnie różne drogi życiowe? W tym odcinku wspominam o: - Danielu Sieglu i j...

Kiedy dzieci zachowują się dość bezpośrednio w dążeniu do tego, czego chcą, mogą pojawić się w nas wątpliwości, czy nie jesteśmy zbyt spolegliwi i przyzwalający. Jak dać im znać, że ich zachowanie zraniło inne dziecko lub jest niebezpieczne, zachowując jednocześnie spokój i życzliwość? Czy wychowanie bez przemocy nie odbija się czasem czkawką, gdy dziecko zdaje się wykorzystywać swoją "przewagę"?...

Dzieci nie przebierają w słowach i środkach. Potrzeba wiele czasu, aż doświadczą, że ich działania mają realny wpływ na prawdziwych ludzi. * Jak wesprzeć w nich rozkwit empatii i szacunku do drugiego człowieka? * Jak pokazać i przekazać, że każdy zasługuje na godne traktowanie, bez względu na płeć? * Jak pomóc zobaczyć, że wyrządzanie innym przykrości nie jest jedynym sposobem na zadbanie o swoje...

Poranek, dziecko nie chce się ubrać, rodzic zniecierpliwiony stoi przy szafie pełnej ciuchów, z której dziecko nie potrafi wybrać nic dla siebie. Dwu- czy trzylatek głęboko niechętnie nastawiony do pomysłu ubrania się, aby wyjść z domu. Jak możemy przełamać ten opór? Jak pomóc dziecku i zadbać o siebie? A w bonusie - pytanie o to, jak rozbudzać w dziecku postawę otwartości i szacunku wobec odmienn...

Używamy słów blokujących dialog, okazujemy swoje silne emocje, spotykamy się z nieprzyjemnym zachowaniem ze strony innych ludzi. Jak to wszystko wpływa na dzieci? Czy możemy je ochronić - i czy zawsze tego potrzebują? W tym odcinku wspominam o: innym odcinku podcastu, który porusza temat konfliktu między rodzicami https://dobrarelacja.pl/wpjo10-konflikt-miedzy-rodzicami/

Towarzyszenie dzieciom w budowaniu relacji z innymi dziećmi jest nie lada wyzwaniem. Widzimy ich strategie, tak dalekie czasem od tych, które my uważamy za słuszne. Widzimy, jak szukają siebie w tych relacjach, i chcielibyśmy im pomóc - z towarzyszącym rodzicom od wieków pytaniem: jak wspierać, ale nie wyręczać? Kłamstwa, wkupowanie się w czyjeś łaski, zgadzanie się na coś wbrew sobie, agresja inn...

Czy dzieci potrzebują obowiązków? Jeśli tak - jakich? W jaki sposób je wprowadzać i organizować? A także o tym, co - i czy w ogóle coś - można zrobić, gdy dziecko nie lubi swojej nauczycielki w przedszkolu i z tego powodu niechętnie do niego chodzi. W tym odcinku wspominam o: Książce Susan Fowler "Dlaczego motywowanie ludzi nie działa..i co w takim razie działa?"

Chcemy chronić dzieci przed okrucieństwem świata, pokazywać, co jest dobre, a co złe - jak zatem reagować, gdy one dotykają z lubością tych trudnych obszarów, bawiąc się w wojnę, zabijanie? Czy czytanie baśni, zawierających przecież okrutne motywy, może wspierać przepracowywanie tych tematów? I, na koniec - jak żyć, gdy dziecko preferuje jednego rodzica, i żąda, by to właśnie ten rodzic czytał, ba...

Nie znamy odpowiedzi, nie wiemy, czy nie odpuszczamy za mocno, czy nie naciskamy zanadto. Jak poradzić sobie z tym brakiem zaufania we własne siły i rodzicielskie zdolności? Jak wpływają na dzieci nasze momenty "słabości", gdy brak zasobów, by reagować łagodnie i z cierpliwością? W tym odcinku wspominam o: książce Laury Markham "Spokojni rodzice, szczęśliwe dzieci"

Jak się zachować, gdy dziecko zachwyca się przekleństwami lub tematami tabu (bycie pijanym, załatwianie potrzeb fizjologicznych)? Jak reagować, co mówić, jak objaśniać tę część życia? W tym odcinku wspominam o książkach: * "Rodzicielstwo przez zabawę" L. Cohena * "Bluzgaj zdrowo" E. Byrne

Codziennością w życiu z kilkulatkami są sytuacje, w których dzieci chcą się ze sobą ścigać, mierzyć, rywalizować. Jak wesprzeć dziecko, które obawia się przegranej? Które chce wygrać, a jednocześnie wycofuje się z sytuacji w obawie przed niepowodzeniem? A co z zachęcaniem do przepraszania? Namawiać, przekonywać, tłumaczyć? Posłuchajcie :)

Dwudziesty, jubileuszowy ;) odcinek, a w nim ważne pytanie: jak sprawić, by nasze dzieci czuły się tak samo ważne, jak inni ludzie? by nie wątpiły, że ich pytania, ich zdanie i ich pragnienia są tak samo istotne, jak zdanie, pragnienia i pytania osób z ich otoczenia? A przy okazji trochę o posłuszeństwie, stosowaniu kar i nagród oraz rodzicielstwie bezwarunkowym. W podcaście wspominam książki: • M...

Dlaczego dzieci kłamią, mijają się z prawdą, oszukują? Jak możemy reagować w takich sytuacjach, aby wyrazić autentycznie siebie, a jednocześnie pomóc dziecku? W tym odcinku wspominam o: dr Kaczmarzyku  http://www.ndrk.pl/

Wątek, który wraca przy okazji różnych pytań: agresywne dziecięce zachowania. Przyjrzymy się nieco agresji między rodzeństwem, oraz trudnym zachowaniom w ramach adaptacji przedszkolnej. W tym odcinku wspominam o: Książce "Rodzicielstwo przez zabawę" L. Cohena Gosi Stańczyk: https://www.gosiastanczyk.pl/ Shefali Tsabary: https://bialywiatr.com/autor/dr-shefali-tsabary/

Pierwsza część dnia powszedniego w wielu domach wiąże się ze stresem, pośpiechem, presją czasu i napięciem. Dzieci w tym wszystkim zdaja się nie rozumieć wagi sytuacji, może wręcz złośliwie sabotować rodzicielskie próby zapanowania nad rzeczywistością i wyjścia z domu na czas. Dlaczego tak się dzieje, skąd ten rozdźwięk - i oczywiście, jak żyć, co możemy z tym zrobić? W tym odcinku wspominam o: -...

Tematem szesnastego odcinka serii #WyPytacieJaOdpowiadam są trudności w codziennym usypianiu starszego dziecka oraz pytanie: jak "poprawiać" po dziecku, aby nie podcinać jego samodzielności?

Tym razem tylko jedno pytanie - jednak wielowątkowe i wymagające więcej czasu i uwagi :) Po pierwsze, jak dotrzeć do dziecka, które ze względu na wyzwania rozwojowe i specyficzne potrzeby niechętnie podejmuje rozbudowane rozmowy z rodzicami? Po drugie zaś - jak wesprzeć rodzeństwo takiego dziecka, aby czuło się kochane i brane pod uwagę?

Rodzicielstwo bliskości staje się coraz szerzej znanym podejściem do budowania relacji z dzieckiem. Czy jednak to "metoda" dla każdego rodzica, dla każdej rodziny? Czy sprawdzi się w przypadku np. dzieci ze spektrum autyzmu? Co, gdy dzieci wzrastające w takim podejściu, zachowują się w sposób krytykowany przez otoczenie? Co, gdy rodzina i znajomi straszą, że nie da się w taki sposób wychować dziec...

Małe dzieci i ich gwałtowne reakcje - krzyki, zawodzenie, agresja. Jak wesprzeć, jak reagować, jak zadbać o swoje potrzeby? W podcaście wspominam o: Konferencji Happily Family ( http://happilyfamily.com ) Duńskim pedagogu Jesperze Juulu ( http://jesperjuul.pl ) Książce "A królik słuchał" ( http://mamania.pl/product-pol-313-A-krolik-sluchal.html) Moim niedawnym tekście, z wzmianką o Leslie Potter (...

Dzisiaj mówię o dwóch pozornie odległych sytuacjach, które w podcaście łączy wiek głównych bohaterów: są nimi czterolatki. Dotykam więc tematu motywowania dziecka do wykonywania nielubianych ćwiczeń oraz reagowania na sytuacje, w których dzieci wyrywają sobie zabawki i żadne nie chce ustąpić.

Czując oddech sierpniowo-wrześniowych adaptacji przedszkolnych dotykamy tematu rozstań z rodzicami - zarówno w sytuacji, gdy to rozstania adaptacyjne, jak i te, które dotyczą doświadczonych już przedszkolaków, a z jakichś powodów stały się znów wyzwaniem. W tym odcinku wspominam o książce "Akcja adaptacja" Agnieszki Stein oraz kursach online Gosi Stańczyk i Anity Janeczek - Romanowskiej.

W jednym z pierwszych odcinków wspomniałam o konfliktach, które pojawiają się między rodzicami, a dotyczą wychowania dzieci. Temat ten okazuje się być wciąż żywy i domagać się pogłębienia, zatem dzisiaj trochę więcej o tym: - jak reagować, gdy to, co robi/mów drugi rodzic, interpretujemy jako zachowanie przemocowe wobec dziecka? A także słowo o wspieraniu bliskich nam dorosłych osób przezywających...

Dlaczego czasem nasze reakcje na rodzicielskie wyzwania zdają się być "nieadekwatne", niewspółmierne do tego, co się dzieje? Co to znaczy "zaopiekować się sobą" w kontekście doświadczeń swojego dzieciństwa i jak to zrobić? Czy zajęcie się tym obszarem zawsze oznacza decyzję o terapii? Co możemy zrobić we własnym zakresie?