Çizmeliler

6 Şubat’ta sadece bir deprem yaşamadık; bizler sonrasında her yerde her anlamda hayatta kalabilmek için savaş vermek zorunda kaldık. Biz bu savaşta yenik düşmeyelim diye her an yanımızda olmaya çalışanları da hatırlıyorum. Çünkü hatırladıkça sahip çıkıyorum; kendime, kayıplarıma ve anılarıma….. Fotoğraf Kazım Kızıl

Hissizleştiğimin, derin bir şok içerisinde olduğumun farkındaydım. Ayrıca her şeyimin darmadağın olduğunu düşünüyordum. Sağlı sollu yıkılan binalar, sesler, yollardaki cesetler, soğuk hava, artçılar, çocuklar, çalışmamı yaparken yardım sırasına giren tanıdıklarımla göz göze gelmem, çaresizlik, akşamla beraber çöken sessizlik ve yalnızlık… Bunlara benzer her şey gözümün önünden gitmiyordu.  -Anonim...

Binlercesini geride, kurtardığımız bir avuç insanı kaderlerine bırakarak ve bir ömür taşınacak yükü yanımıza alarak Kahramanmaraş’tan ayrıldık. Bu yükü ömrüm boyunca taşıyacağım. Her şeyi Hatırlıyorum. Hatırlayacağım da… -Anonim olan ya da e-posta yoluyla kendilerine ulaşılamayan yazarların başlıksız yazıları, platformumuzda ortak bir başlık altında ‘Çizmelinin Hatırladığı’ ifadesiyle yayımlanmakt...

Şubat’ın altısı… Sabahın daha ilk saatlerinde dördüncü seviye denilince televizyonda depremin etkisine, az çok afet çalışan herhangi birimizin yaşayacağı şey oldu; içimde kocaman bir ‘eyvah’la, usulca bıraktım elimdeki kumandayı. Biliyordum ki önümüzdeki günler beter, çok beter günlerdi. Bir yandan sevdiğim, tanıdığım insanlara ulaşayım derken bir yandan hangi birine yetişeceğimizi şaştığımız günl...

Deprem sonrası Adıyaman Merkez’de görev yaptım, hafızamda bir çok hatıra var ancak birkaç tanesi hiç unutulacak gibi değildi benim için. Anlatılacak birçok yaşanmışlık ve görmüş olduklarımız var. Dönüşte benim kendi içimde yaşadıklarım ve dönüşümlerim var, hayatımda ve psikolojimde…   Anonim olan ya da e-posta yoluyla kendilerine ulaşılamayan yazarların başlıksız yazıları, platformumuzda ortak bir...

Depremin ilk günü akşam 17.30 gibi bölgeye vardık. İlk gittiğim an Nurdağı Devlet Hastanesi’nin bahçesinde ekipler toplanıyordu. Bir hastane var zannettim. Ancak gittiğimde hastanenin yıkıldığını ve sahra hastanelerinin kurulduğunu gördüm.  -Anonim olan ya da e-posta yoluyla kendilerine ulaşılamayan yazarların başlıksız yazıları, platformumuzda ortak bir başlık altında ‘Çizmelinin Hatırladığı’ ifa...

Nasıl başlasam nereden girsem konuya bilemiyorum. Çok defa yazıp sildim… O an gördüklerim, duyduklarım, hissettiklerim ağır geldi sayfalara sanırım. Ama unutmamak hatırlatmak için son defa yazıyorum… Seslendiren Ezgi Harbelioğlu Fotoğraf: Kazım Kızıl

Hatırlama, halihazırda belleğimizde bulunan bilgilerin, olayların, olguların, durumların zihnimizde tekrarlanarak farkındalık düzeyine gelmesidir.  Unutmak ise o bilgiyi hiç almamış olmak, o olayı hiç yaşamamış olmak, o durumdan hiç geçmemiş olmak gibidir. Dolayısıyla unutma ve hatırlama kavramlarını birbirlerinden ayırmak sağlıklı olacaktır.  Afet Psikolojisi Platformu Derneği olarak yaşananları...

Normalin ne olduğunu bilmiyorum artık. Kime göre normal? Nasıl bir hayat normal bir hayattır? Depremin yaşanmadığı şehirlerde henüz 6 Şubat’ın üstünden 1 yıl geçmeden günlük rutine ve olağan akışa dönen şeyler mi normal bir hayat? Yazan ve Seslendiren Ezgi Harbelioğlu https://www.herseyihatirliyorum.com/ayni-konteyner-kentte-hem-yasamak-hem-de- calismak-nasil-bir-sey-olurdu

Ait hissettiğim yere gidememek, dönememek beni korkutan bir durum. Her yerin bir hikayesi var ve benim hikayem Antakya’da başladı. Gittiğim her yerde bu hikayenin devamını arıyorum galiba. Antakya’da ki insanlarla dayanışma umudum var mesela… Yazan ve Seslendiren: Pelin Karataş https://herseyihatirliyorum.com/pelin-karatas/

Bizim için her zamanki gibi sıradan bir pazar günüydü. Bütün aile bir aradaydı, sohbet edip vakit geçirmiştik. Sonra herkes dağıldı, biz de geç bir vakitte uyuduk. O gece hiçbirimiz, uykumuzun bir felaketin içine uyanacağını bilmiyorduk… https://herseyihatirliyorum.com/o-gece-ve-sonrasi-saadet-unlu Seslendiren: Yeşim Yilan

Ben her şeyi hatırlıyorum, daha dün yaşanmış gibi. Çünkü iyileşecek daha birçok yara var ve bu yaralar varken geçmiş hiçbir zaman geçmişte değil, bugünümüzde. Benim zaman doğrumda bir yerde ‘şu an’ var. Ondan öncesinde bir yerlerde ise 6 Şubat… https://herseyihatirliyorum.com/irem-asya-salli/

Antakya'yı ve kadınların kurduğu o çemberde çıkardığımız gürültüyü hatırlıyorum. Hatırladıklarıma bakınca daha çok inanıyorum; bunca yıkımın içinde bile tüm kayıplarına sahip çıkarak birbirini saran kadınların içinde inatla duran bir "yaşamak ve yaşatmak" var. İyi Hissetmek Dergi; değişim sayısı, 14. Sayı, temmuz – ağustos 2023 sayısı, Psikonetyayınları https://herseyihatirliyorum.com/kaldirim-gul...

Hayatta kalmanın suçluluğunu da hayatı yeniden kurmanın inadını da birbirimiz için hep orada ve biradada kalarak yaşadık. Neleri kaybettiğimizi de acımızı da birbirimiz için içimizde açtığımız yerleri de hatırlıyoruz. Yaşanan çoğu şey daha önce bildiğimiz hiçbir afete benzemiyordu. Evler gibi bildiğimiz tüm kavramların da yerle bir olduğu, aramızdaki en deneyimlilerin bile şaşırıp kaldığı, ‘biçare...

Çizmeliler, afet psikolojisine farklı pencerelerden bakanların hazırladığı bir podcast serisi.  Sahada çalışanların anıları, uzman görüşleri, ilham veren uygulamaları ve sade bilgilerle afetlere dair ortak bir hafıza oluşturuyoruz. Çünkü afetler bu coğrafyanın gerçeği ve biz, birlikte dayanıklı olmayı öğrenmek zorundayız. Çizmeliler, afet sahasından gelen gerçek sesleri bir araya getiriyor. Psikol...