ตามรอยพระตถาคต

อาศัยดินน้ำไฟลม ธาตุอันหยาบ กายนี้จึงมีได้ กายนี้เกิดจากดินน้ำไฟลม อันหยาบ อันไม่เที่ยง ความไม่งาม คือ ความเสื่อมไป ความแก่ ความเจ็บ ความป่วยไข้ หรือ สภาพที่ไม่งาม เป็นอสุภะ ย่อมปรากฏเกิดขึ้นในกายนี้

ทางที่พระศาสดาได้ปฏิบัติมาก่อนแล้ว ทางนี้เท่านั้นที่จะเป็นไปเพื่อให้เกิดปัญญา ทางนี้เท่านั้นที่จะเป็นไปเพื่อให้เกิด สัมมาญาณะ ทางนี้เท่านั้นที่จะเป็นไปเพื่อให้เกิด สัมมาวิมุตติ ทางนี้คือ การโยนิโสมนสิการไปตามปฏิจจสมุปบาท

ผู้ใดเห็นแจ้งปฏิจจสมุปบาท รู้ชัดในทุกธรรมชาติที่อาศัยกันเกิดขึ้น ญาน ปัญญา วิชชาย่อมเกิด เพราะปัญญา รู้แจ้งเกิด จึงปราศจากอัตตา ในธรรมชาติทั้งปวงนั้นอยู่ เพราะได้เห็นธรรม เพราะได้เห็นปฏิจจสมุปบาท

แนวทางการเจริญสีลานุสสติ การตั้งใจ ใส่ใจ เงี่ยโสตลงฟัง ฟังแล้วโยนิโสมนสิการตาม ผู้มีปัญญาดี ย่อมรู้แจ้งอรรถ รู้แจ้งธรรม เป็นหนทางสู่วิมุตติ เป็นอริยมรรค เป็นกรรมไม่ดำไม่ขาว เป็นไปเพื่อความสิ้นกรรม

อาศัยความรู้จากธรรมสิบหมวด หรือ ธรรมชาติที่อาศัยกันเกิดขึ้น สมัยใดมีสติ ระลึกถึงบทแห่งธรรมนี้ได้ แล้วมนสิการไปตามลำดับ จนเห็นแจ้งในปฏิจจสมุปบาท กรรมไม่ดำไม่ขาวย่อมเกิดขึ้น

สัญญาวิปลาส ก็คือการรู้ผิด ก็คืออวิชชา ก็คือความหลง ความไม่รู้

อริยสาวก ผู้เป็นโสดาบัน ย่อมเจริญสีลานุสสติ ได้ไม่ยากไม่ลำบาก

บทสนทนานี้ อาจยาก สำหรับบางท่าน ฟังให้พอเข้าใจ พอให้รู้ว่า เวทนาทั้งปวงทั้งที่หยาบ ปานกลาง และปราณีต ทั้งหมดนั้น ล้วนเป็นสังขตธรรม อันไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา

ปฏิจจสมุปบาท ธรรมชาติที่อาศัยกันเกิดขึ้น นี้คือแก่นหลัก ที่อริยาสวก ต้องมุ่งไปให้เห็น ธรรมชาติทั้งปวง ที่อาศัยกันเกิดขึ้น นั้น ว่าไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา

พระศาสดารู้แจ้งขันธ์ห้า อย่างไร จึงออกจากทุกข์ได้ แม้เราก็ต้องรู้แจ้ง เช่นนั้น ต้องอาศัยมรรคเช่นเดียวกับพระศาสดา จึงจะออกจากทุกข์ทั้งปวงได้

ความรู้ของอริยสาวกทั้งปวง ทั้งในปัจจุบีน ทั้งในอดีต และในอนาคต อริยสาวกทั้งหมดนั้น ย่อมรู้แจ้ง แทงตลอดดีในปฏิจจสมุปบาท

อริยสาวกทุกท่าน ต้องแจ้งแทงตลอดดี ในปฏิจจสมุปบาท ญาณวัตถุ ๔๔ เป็นพระสูตรที่ย้ำให้เห็นความสำคัญของปฏิจจสมุปบาท

อริยสาวก ระลึกถึงทานของตนว่า     ‘ เป็นลาภของเราหนอ   เราได้ดีแล้วหนอ   เมื่อหมู่สัตว์   ถูกความตระหนี่อันเป็นมลทิน   กลุ้มรุม   เรามีใจ   ปราศจากความตระหนี่   อันเป็นมลทิน     มีจาคะอันสละแล้ว   มีฝ่ามือชุ่ม   ยินดีในการสละ   ควรแก่การขอ   ยินดีในการแจกทาน   อยู่ครองเรือน ’    มหานามะ   สมัยใด   อริยสาวก ระลึกถึงจาคะ   สมัยนั้น   จิตของอริยสาวกนั้น   ย่อมไม่ถูกราคะ   กลุ้มรุม   ไม่ถูกโทสะ   กลุ้ม...

ตัวอย่างการเจริญสติปัฏฐาน

พระพุทธเจ้าตรัสรู้อะไร

พระพุทธเจ้าตรัสรู้อะไร

อริยสาวกทุกท่าน จะรู้แจ้ง จะเข้าใจชัด ในธรรมสิบหมวดนี้ ว่าเป็นสังขตธรรม เป็นปฏิจจสมุปปันนธรรรม อันไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา หากเราหวังความเจริญ จึงต้องใส่ใจเรื่องนี้ อย่างยิ่ง

พระมหาสมณะ หรือ พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อเป็นพระโพธิสัตว์ ขณะตรัสรู้ พระองค์เดินไปตามเส้นทางเก่า คือ โยนิโสมนสิการ ไปตาม ปฏิจจสมุปบาท เราจะเดินตามหลังพระองค์ไป ดีหรือไม่?

จะเสียชาติเกิด ถ้าศึกษาธรรมมาตั้งนาน แต่ไม่แจ้งในสัมมามรรค ขอให้ตั้งใจใส่ใจ สอบถามกันในมรรค ให้รู้แจ้งสัมมามรรค

การเห็นปฏิจจสมุปบาท กับการเห็นอริยสัจสี่ เป็นเรื่องเดียวกัน

ธรรมารมณ์ เป็นอย่างไร

ทางเสื่อม ทางเจริญของบรรพชิต

เพราะไม่รู้ ปฏิจจสมุปบาท เพราะไม่รู้ ธัมมะ ที่อาศัยกันเกิดขึ้น ในตนเอง เพราะไม่มีคุณธรรมของ สัทธานุสารีย์ ธัมมานุสารีย์ โสดาบัน หรืออริยบุคคลทั้งหลาย ย่อมไม่แจ้งใน จิต มโน วิญญาณ

ปฏิจจสมุปบาท คืออะไร?

คนเลี้ยงโคและภิกษุ ผู้ไม่ฉลาด